Lessen van de herfst

De herfst is begonnen en ik vind het heerlijk. Niet voor niets word ik wel eens Anje Kastanje genoemd. Als kind zat het al in me; ik hing lampjes in mijn kamer voor extra sfeer, kroop onder een dekentje en verslond alle boeken die ik maar kon vinden.

Door de jaren heen ben ik alleen maar meer van dit prachtige seizoen gaan houden. Filmisch licht, stormachtige dagen en verkleurende bladeren. Kleedjes, kaarsjes en wollen truien. Herfstbok, chai latte en pompoensoep. Zodra oktober begint, strooi ik kaneel over elke cappuccino en ben ik er klaar voor.

Toch zijn er in mijn leven ook herfstseizoenen geweest waarin ik minder kon genieten. Bijvoorbeeld toen ik een pasgeboren baby had en de muren tijdens stormachtige dagen op me afkwamen. Of toen ik na mijn studie een tijdje thuiszat zonder baan.

De herfst kan iets donkers en treurigs over zich hebben. Ze is als een spiegel, die ons met onszelf kan confronteren. Ze moedigt aan om stil te staan. Om oude spullen van zolder te halen, er eens rustig doorheen te gaan en alles opnieuw te ordenen. Soms moedigt ze ons aan om dingen weg te doen, als het de tijd daarvoor is.

De herfst leert ons liefdevolle lessen over loslaten.
Zodat er in de lente weer ruimte ontstaat voor iets nieuws.